Αντικατάσταση αυγών στην φωλιά με πλαστικά.

Τα πλαστικά αυγά αποτελούν ένα από τα πιο απλά αλλά σίγουρα από τα πλέον σημαντικά εργαλεία κατά την διάρκεια της αναπαραγωγής των πτηνών συντροφιάς. Κατά την διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου τα θηλυκά μαλινουά καναρίνια γεννούν ένα αυγό καθημερινά. Αυτό συμβαίνει συνήθως τις πρώτες πρωινές ώρες. Το πλήθος των αυγών που θα γεννηθούν ποικίλει καθώς εξαρτάται και από το επίπεδο γονιμότητας του θηλυκού μαλινουά γεννήτορα. Στα καναρίνια τα αυγά που γεννιόνται είναι από ένα έως έξι. Ο πλέον συνήθης αριθμός στα θηλυκά μαλινουά είναι τα τρία ή τέσσερα αυγά.

Ο λόγος που αντικαθιστούμε τα αυγά στηρίχθηκε στο εξής γεγονός: Ενώ οι περισσότερες κανάρες δεν κάθονται να κλωσήσουν τα αυγά τους πριν αυγά γίνουν 3 ή 4 στο αριθμό, πολλές ξεκινούσαν το εντατικό κλώσημα από το πρώτο αυγό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γεννιούνται οι νεοσσοί με μια μέρα διαφοράς ο καθένας, αντί για όλοι μαζί. Θα σκεφτεί κανείς λοιπόν πως δεν είναι δα και τόσο τρομερό γεγονός. Εδώ είναι που υπάρχουν και οι ενστάσεις. Η ανάπτυξη των νεοσσών από μέρα σε μέρα είναι πολύ μεγάλη. Αν υποθέσουμε λοιπόν πως μια κανάρα έκανε τέσσερα αυγά, ο πρώτος νεοσσός είναι πολύ πιο μεγάλος από τον τέταρτο, πολύ πιο ακμαίος και πολύ πιο διεκδικητικός στην τροφή. Έτσι είναι πολύ πιθανό οι πιο μεγάλοι νεοσσοί να μονοπωλήσουν την λήψη της τροφής στερώντας την από τους μικρότερους. Ένα τέτοιο γεγονός μπορεί να έχει μέχρι και θανατηφόρα κατάληξη για τους ασθενέστερους νεοσσούς.

Για να εξασφαλίσουμε πως δεν θα συμβεί αυτό παρεμβαίνουμε αντικαθιστώντας τα αληθινά αυγά με πλαστικά ομοιώματα τα οποία προμηθευόμαστε από το εμπόριο. Αυτή η διαδικασία γίνεται κάθε πρωί, αφού γεννηθεί το αυγό. Με μια ειδική λαβίδα (Εικόνα 1) ή με ένα κουταλάκι, ενώ αποσυσιάζει η θηλυκιά από την φωλιά, αφαιρούμε το αυγό από την φωλιά τοποθετώντας στην θέση του ένα πλαστικό. Η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει ακόμα και 2 με 3 ώρες αφού γεννηθεί το αυγό χωρίς πρόβλημα. Τα αυγά φυλάσσονται σε ένα κουτάκι με σπόρους (Εικόνα 2) τοποθετώντας τα κάθετα με την μύτη προς το έδαφος και τον αεροθάλαμο στην κορυφή. Ένας ακόμα τρόπος φύλαξης είναι σε ένα κουτάκι με βαμβάκι στον πάτο και τοποθετημένα τα αυγά στο πλάι. Σε αυτήν την περίπτωση καλό θα είναι προληπτικά να τα γυρίζουμε πλευρό κάθε μέρα για να μην είναι στατικό το εσωτερικό του αυγού και κολλήσει στα τοιχώματα. Τα αυγά τα διατηρούμε σε θερμοκρασία δωματίου για τις ημέρες που θα χρειαστεί (17 - 22 βαθμούς Κελσίου)

Εικόνα 1

Εικόνα 2

 

Όταν γεννηθεί το τέταρτο αυγό τότε επαναφέρουμε όλα τα αληθινά στην θέση τους αφαιρώντας τα πλαστικά. Είναι η στιγμή που η κανάρα θα αρχίσει να κλωσάει εντατικά ξενικά η αντίστροφη μέτρηση για την 14η μέρα που θα εκκολαφθούν οι νεοσσοί και θα ζήσουμε το θαύμα της δημιουργίας μια νέας ζωής!!

1ος Διαγωνισμός ΟΕΜ 2014-2015

Αποτελέσματα 1ου Διαγωνισμού ΟΕΜ περιόδου 2014-2015

Ολοκληρώθηκε ο 1ος διαγωνισμός του ΟΕΜ για την περίοδο 2014-2015
με κριτή τον κ. Zeljko Aleksic.

Δείτε τα αποτελέσματα και τη βαθμολογία αναλυτικά :
          http://www.oem-malinois.gr/site/?p=798

Στις 18-01-2015 ξεκινά ο πανελλήνιος διαγωνισμός των δύο συλλόγων μαλινουά ΟΕΜ και ΕΣΕΜ.
          http://www.oem-malinois.gr/site/

Αναμένουμε τα αποτελέσματα.....

Εκπαίδευση. Μαθητές- Δάσκαλοι

 

Χειμώνας

Τα πουλιά στο κρύο του χειμώνα

 Πολλές είναι οι δυσκολίες επιβίωσης, που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα (άγρια) πουλιά, στις ακραίες καιρικές συνθήκες του χειμώνα. Ο περιορισμός των διαθέσιμων προμηθειών τροφίμων και νερού, το κρύο, οι ισχυροί παγωμένοι βοριάδες και οι μεγάλες σε διάρκεια νύχτες είναι μερικές από αυτές. Κάθε χειμώνα τα πουλιά δίνουν ένα πραγματικό αγώνα για την επιβίωσή τους και τον κερδίζουν μόνο τα υγιέστερα και ισχυρότερα από κάθε είδος.

 

Τα πουλιά έχουν υψηλή θερμοκρασία σώματος, κατά μέσο όρο γύρω στους 40°C και υψηλούς ρυθμούς μεταβολισμού για να είναι σε θέση να παράγουν, μεταξύ των άλλων, την απαιτούμενη θερμότητα για να διατηρούν αυτή την υψηλή θερμοκρασία σώματος, χειμώνα - καλοκαίρι, ακόμα και όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντός τους αλλάζει δραστικά. Η θερμοκρασία του σώματος ενός πουλιού εξαρτάται από το ποσό της θερμότητας που το πουλί είναι ικανό να παράγει, αλλά και από τον τρόπο ή τους τρόπους που χρησιμοποιεί το πουλί για να διαχειριστεί και να διατηρήσει τη θερμότητα αυτή που παράγει.

Είναι φανερό ότι το φτέρωμα των πουλιών παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αντοχή τους στο κρύο, αφού αποτελεί ένα πρώτης τάξεως μονωτικό υλικό ανάμεσα στο σώμα τους και το εξωτερικό περιβάλλον. Όσο μεγαλύτερο (παχύτερο) είναι το στρώμα αυτό, τόσο καλύτερη είναι η μόνωση που πετυχαίνουν. Τα πουλιά προετοιμάζονται από το φθινόπωρο για τις αντιξοότητες του χειμώνα και κάποια είδη μέχρι που διπλασιάζουν το αριθμό των φτερών τους το χειμώνα σε σχέση με το καλοκαίρι. Στις κρύες, χειμερινές ημέρες και νύχτες τα περισσότερα πουλιά φουσκώνουν τα πούπουλα τους, αυξάνοντας με αέρα το πάχος της μόνωσης γύρω από το σώμα τους, πράγμα που τα βοηθά να μείνουν ζεστά. Υπολογίζεται ότι το φούσκωμα των φτερών βοηθά τα πουλιά να μειώσουν τις απώλειες θερμότητας του σώματός τους προς το περιβάλλον μέχρι και 30%. Το φτέρωμα, η μόνωση του σώματος των πουλιών από τον κρύο περιβάλλοντα αέρα το χειμώνα, μπορεί να παίξει αυτόν τον κρίσιμο ρόλο μόνο όταν είναι σε άριστη κατάσταση. Για να διατηρείται το φτέρωμα σε άριστη κατάσταση, τα πουλιά πρέπει να κάνουν μπάνιο ακόμα και τον χειμώνα, όσο κι αν αυτό φαίνεται παράξενο. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς τα άγρια πουλιά στην γειτονιά του για να το βεβαιώσει αυτό.

 

Τα ακάλυπτα σημεία του σώματος είναι, για όλα τα ζώα, τα μέρη εκείνα που χάνουν ευκολότερα θερμότητα προς το περιβάλλον (και συνακόλουθα κρυώνουν). Για τα πουλιά τα ευαίσθητα αυτά σημεία είναι κυρίως τα πόδια και για αυτό έχουν ένα μοναδικό κυκλοφοριακό σύστημα στα πόδια τους, που τα βοηθά να τα καταφέρνουν στις χαμηλές θερμοκρασίες. Το ζεστό αρτηριακό αίμα που κατευθύνεται από το σώμα του πουλιού προς τα πόδια, περνά από ένα δίκτυο μικρών αρτηριακών αγγείων που περιβάλλουν το κρύο φλεβικό αίμα που επιστρέφει διαμέσου των φλεβών προς το σώμα και το ζεσταίνουν, εξασφαλίζοντας σταθερή ροή αίματος προς τα πόδια αλλά και όσο το δυνατόν μικρότερη απώλεια θερμότητας από αυτά. Παρόλα αυτά τα πόδια πολλές φορές κρυώνουν και βλέπουμε συχνά τα πουλιά να στέκονται στο κρύο στο ένα πόδι, σηκώνοντας το άλλο προς το στήθος για ζεστασιά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κατασκευάζονται και κυκλοφορούν στα εμπορικά κατοικίδιων θερμαινόμενες πατήθρες για τα πουλιά, όσο κι αν αυτό φαίνεται απίθανο και εξεζητημένο!

Ένα ακόμα μονωτικό υλικό που χρησιμοποιούν όλα τα ζώα ενάντια στο κρύο είναι το λίπος, το οποίο είναι σημαντικό και σαν ενεργειακό απόθεμα. Τα πουλιά δεν έχουν το σκουρόχρωμο λίπος που έχουν οι άνθρωποι, αλλά ανοιχτόχρωμο λίπος, το οποίο είναι ένα υψηλής ενέργειας καύσιμο που χρησιμοποιείται από αυτά, κατά την διαδικασία παραγωγής θερμότητας για την διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματός τους, που λέγεται θερμογένεση (thermo genesis). To τίναγμα των φτερών, που κάνουν όλα τα πουλιά, γίνεται κάποιες φορές για να καθαρίσουν ή να στεγνώσουν τα φτερά τους, αλλά τις κρύες ημέρες είναι προσπάθεια για άμεση προσαρμογή στο κρύο, είναι ρίγος, κάτι σαν το ανθρώπινο ανατρίχιασμα στο κρύο. Για τα πουλιά αυτό το τρέμουλο, αυτό το ρίγος στο κρύο, είναι ένας βασικός τρόπος για να αυξήσουν την εσωτερική τους παραγωγή θερμότητας όταν δεν πετούν και βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας. Το ρίγος αυτό μετατρέπει άμεσα μυϊκή ενέργεια σε θερμότητα, μέσω της διαδικασίας της θερμογένεσης και τα βοηθά να ρυθμίσουν βραχυχρόνια την θερμοκρασία τους. Με το ρίγος και τη θερμογένεση παράγεται θερμότητα έως και πέντε φορές γρηγορότερα από ότι συνήθως και τα πουλιά μένουν ζεστά, διατηρώντας την εντυπωσιακά υψηλή θερμοκρασία του σώματός τους, ακόμα και σε πολύ ψυχρές περιόδους. Τα κατοικίδια πουλιά, που εξασκούνται (πετάνε) πολύ λιγότερο από τα άγρια πουλιά, συνηθίζουν να κάνουν αυτή την κίνηση πολύ συχνότερα. Η ενέργεια που καταναλώνεται με το τίναγμα των φτερών ή καλύτερα το λίπος που καταναλώνεται πρέπει σύντομα να αναπληρωθεί, μέσω της διατροφής.

 

Δεν έχουν όλα τα πουλιά τους ίδιους τρόπους για την διαχείριση και την διατήρηση της εσωτερικής τους θερμότητας και της θερμοκρασίας του σώματός τους και επομένως δεν αντιμετωπίζουν όλα τα πουλιά το κρύο με τους ίδιους τρόπους. Νυκτόβια πουλιά, όπως οι κουκουβάγιες, έχουν υψηλότερη θερμοκρασία σώματος την νύχτα, που είναι ενεργά, από ότι την ημέρα. Κάποια είδη ημερόβιων πουλιών πέφτουν την νύχτα σε μια κατάσταση μείωσης της αντίληψης, που λέγεται νάρκωμα (torpor). Με την μείωση της ενεργητικότητας του πουλιού όταν αρχίσει να σκοτεινιάζει, μειώνεται σταδιακά και η θερμοκρασία του σώματός του, μέχρι που πέφτει μερικούς βαθμούς πιο κάτω από την κανονική θερμοκρασία σώματος κατά την διάρκεια της ημέρας. Στην κατάσταση αυτή μειώνονται, επίσης, οι παλμοί της καρδιάς και ο ρυθμός της αναπνοής και το πουλί διατηρεί την αρχική εσωτερική του θερμότητα για το μεγαλύτερο διάστημα της νύχτας, μέχρι να πλησιάσει το ξημέρωμα, οπότε πάλι σταδιακά με διαδοχικά ρίγη του σώματος, όπως προαναφέρθηκαν, επανέρχεται η θερμοκρασία του σώματος στα κανονικά ημερήσια επίπεδα και το πουλί ανακτά πλήρη αντίληψη. Η νυκτερινή κατανάλωση ενέργειας (επομένως και λίπους), απαραίτητη για τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος του πουλιού, κάνει τα πουλιά να βγαίνουν σε αναζήτηση τροφής πολύ νωρίς το πρωί ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. Αν δεν αναπληρωθούν σύντομα τα αποθέματα λίπους που καταναλώθηκαν την νύχτα για την διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος του πουλιού (όσο πιο κρύα νύχτα, τόσο περισσότερη θερμότητα πρέπει να παράγει ο οργανισμός του πουλιού, τόσο πιο πολύ λίπος πρέπει να καταναλωθεί), το πουλί δεν θα είναι σε θέση να επιβιώσει και την επόμενη (κρύα) νύχτα.

Είναι σημαντικό για τα πουλιά στο κρύο, να βρουν και να φάνε τροφές πλούσιες σε ενέργεια (θερμίδες) και λίπη, για να μπορέσουν να δημιουργήσουν ή να διατηρήσουν τα απαιτούμενα για το κρύο αποθέματα λίπους. Για τα σποροφάγα πουλιά, οι λιπαροί σπόροι, που σε κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να αποφεύγονται στην διατροφή γιατί δημιουργούν προβλήματα, είναι άκρως απαραίτητοι στις χειμερινές, κρύες περιόδους. Έτσι το χειμώνα αυξάνουμε την περιεκτικότητα του μίγματος των  σπόρων σε καναβούρι, νίζερ και λευκή περίλλα καθώς είναι πρώτης τάξεως σπόροι για τα σποροφάγα πουλιά το χειμώνα, με μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και λίπη.  Στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και την Ευρώπη συνηθίζουν να δίνουν στα πουλιά τον χειμώνα, επεξεργασμένο λίπος από μοσχάρι (suet). Η τροφή αυτή, που είναι ουσιαστικά καθαρό λίπος, είναι μεγάλης θερμιδικής αξίας και θεωρείται ανυπέρβλητη σαν χειμερινή τροφή για τα πουλιά όταν αυτά χρειάζονται περισσότερες θερμίδες για να κρατήσουν τα σώματά τους ζεστά, αλλά δεν είναι εύκολο να βρουν έντομα για να φάνε.
Τα πουλιά προστατεύονται από το κρύο της νύχτας, όταν δεν πετάνε, από το καλά διαλεγμένο και προφυλαγμένο βραδινό τους κατάλυμα. Πυκνά φυλλώματα δέντρων ή θάμνων είναι τα φυσικά, νυχτερινά καταλύματα των περισσότερων άγριων πουλιών, αν και πολλές φορές βρίσκουν καταφύγιο σε σχισμές βράχων, κουφάλες δέντρων ή ακόμα και στα πιο απίθανα μέρη όταν οι καιρικές συνθήκες γίνουν πολύ άσχημες. Πιστεύεται ότι η μικρή (υπεριώδης) ακτινοβολία των δέντρων και των φυτών την νύχτα βοηθά τα πουλιά να κρατηθούν ζεστά και να τα καταφέρουν στις πολύ δύσκολες, παγερές νύχτες του χειμώνα. Τα κατοικίδια πουλιά που διατηρούνται σε εξωτερικό χώρο είναι επιτακτικό να έχουν κάποιου είδους προστατευμένο κατάλυμα για τη νύχτα, ιδανικά ένα προστατευμένο σημείο στο κλουβί που η θερμοκρασία του να μην πέφτει κάτω από 5°C. Πολλοί ιδιοκτήτες κατοικίδιων χρησιμοποιούν θερμάστρες ή λάμπες θέρμανσης για το σκοπό αυτό, αλλά όλοι αυτοί οι τεχνητοί τρόποι προφύλαξης θέλουν μεγάλη προσοχή στην εφαρμογή τους. Πολλοί επίσης χρησιμοποιούν πλαστικά φύλλα για να τυλίγουν τα κλουβιά, αλλά καλό θα ήταν αυτό να γίνεται μόνο τις νύχτες με μεγάλη παγωνιά, μιας και ο άριστος αερισμός του κλουβιού είναι άκρως απαραίτητος για να μην δημιουργηθούν άλλα προβλήματα (αρρώστιες).

Τα πουλιά συνηθίζουν στο κρύο. Ένα υγιές πουλί, που αρχίζει σταδιακά ήδη από το φθινόπωρο να ζει σε όλο και χαμηλότερες θερμοκρασίες, αποκτά μια αξιοσημείωτη αντοχή στο κρύο του χειμώνα. Μπορεί να αντέξει όλο και χαμηλότερες θερμοκρασίες, με την προϋπόθεση βέβαια ότι αυτό δεν θα γίνει απότομα μέσα σε ένα βράδυ ή δύο. Γενικά τα πουλιά δεν αντέχουν μεγάλες και απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας, της τάξης των 15-20°C, αν και είναι αξιοσημείωτο ότι δείχνουν μεγαλύτερη αντοχή στο κρύο από ότι στη ζέστη. Κάποιες φορές τα άγρια πουλιά δεν είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος ή ξαφνικές καταιγίδες. Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνονται ευάλωτα στα αρπακτικά αναζητώντας τροφή ή (και) προστασία, ακόμα και σε μέρη που δεν θα σύχναζαν υπό άλλες συνθήκες, όπως για παράδειγμα κοντά στους ανθρώπους. Είναι φανερό ότι όσο και αν συνηθίσει κάποιο άγριο ή κατοικίδιο πουλί σταδιακά το κρύο, υπάρχει κάποια κρίσιμη θερμοκρασία, κάτω από την οποία το πουλί είναι αδύνατο να αντέξει για περισσότερο ή λιγότερο διάστημα. Υπάρχουν μελέτες για το θέμα αυτό και δίνονται σε διάφορα άρθρα τιμές για την χαμηλότερη θερμοκρασία και την μέγιστη χρονικά έκθεση σε αυτή τη θερμοκρασία, που μπορούν να αντέξουν τα διάφορα είδη πουλιών. Συνήθως, αν και αυτό δεν είναι ο απόλυτος κανόνας και αναφέρεται με επιφύλαξη, τα περισσότερα (υγιή) μικρά πουλιά μπορούν να αντέξουν ακίνητα, θερμοκρασίες της τάξεως των 1-2°C για περίπου 60-70 λεπτά, ενώ πουλιά που έχουν περάσει μια περίοδο προσαρμογής στο κρύο, μπορούν να αντέξουν ακίνητα, ακόμα και θερμοκρασίες της τάξεως των -5°C για το ίδιο διάστημα, πριν πάθουν υποθερμία.

Ο χειμώνας, με τις παγερές μέρες (κυρίως νύχτες) και τις απρόβλεπτες ακραίες καιρικές συνθήκες, λειτουργεί πάντα σαν την άσπλαχνη, αναπόφευκτη φυσική επιλογή των υγιέστερων άγριων ζώων. Χιλιάδες, ίσως εκατομμύρια, πουλιά σε όλο τον κόσμο γίνονται τον χειμώνα θύματα της αδυναμίας τους και πεθαίνουν από τα αρπακτικά ή σπανιότερα από το κρύο. Συνεχίζουν τη ζωή και τη διαιώνιση του κάθε είδους, πάντα, τα πουλιά που είναι σε άριστη φυσική κατάσταση, καταφέρνουν να επιβιώσουν το χειμώνα και να περάσουν στην αναπαραγωγική περίοδο την άνοιξη, με τις καλύτερες καιρικές συνθήκες και την πλούσια προσφορά τροφής.

Πηγή:
Ορνιθολόγιο
Σχετικά άρθρα:
Wild Birds Unlimited
Nature smart
Σχετικά επιστημονικά άρθρα (PDF):
http://jeb.biologists.org/cgi/reprint/209/3/466.pdf
http://herkules.oulu.fi/isbn95142817...951428173X.pdf
Για το νυχτερινό νάρκωμα (torpor)
Για την θερμογένεση με το ρίγος (shivering thermo genesis)

Χρόνια Πολλά - Ευτυχισμένο 2015

Κόκκινη ψείρα

 Ένα από τα πιο επικίνδυνα παράσιτα που προσβάλλουν τα καναρίνια, μεταφέροντας τους μολυσματικές ασθένειες και ιούς, είναι η κόκκινη ψείρα. Ενημερωθείτε για το πώς θα την αντιμετωπίσετε!

Η κόκκινη ψείρα αποτελεί μία σοβαρή απειλή για την υγεία του καναρινιού, γι’αυτό είναι πολύ σημαντικό να ελέγχετε συχνά το πτηνό σας για να έχετε τον έλεγχο της κατάστασης και της υγείας του γενικότερα. Η κόκκινη ψείρα έχει την ικανότητα να κρύβεται πολύ καλά μέσα στο κλουβί του καναρινιού, φωλιάζοντας σε σημεία που δεν μπορεί κανείς εύκολα να τη διακρίνει. Συνήθως μέσα σε σχισμές, παραμένοντας εκεί τη διάρκεια της ημέρας για να μπορέσει να δράσει ανενόχλητη τις βραδινές ώρες όπου και πάλι δύσκολα γίνεται αντιληπτή. 

Σε απλή γλώσσα είναι ένας κακός μπελάς! Επιτίθεται συνήθως στους νεοσσούς που βρίσκονται μέσα στις φωλιές τους, την αναπαραγωγική περίοδο ρουφώντας τους στην κυριολεξία το αίμα. Κάτι που δυστυχώς είναι άκρως επικίνδυνο για την υγεία τους αφού σε τόσο νεαρή ηλικία και μην έχοντας ακόμα αναπτύξει ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο τους. Κι αυτό γιατί με την αφαίμαξη μεταφέρονται μολυσματικές ασθένειες και μεταδίδονται ιοί που ευθύνονται για την απώλεια των νεοσσών. 

Δυστυχώς η κόκκινη ψείρα μπορεί να γίνει ένας πραγματικός εφιάλτης αφού είναι τόσο ανθεκτική που μπορεί να επιζήσει χωρίς τροφή για έξι ολόκληρους μήνες σχεδόν. Για το λόγο αυτό αν δεν καταπολεμηθεί εγκαίρως και με τον τρόπο που απαιτείται θα τη δείτε ξανά στο κλουβί του καναρινιού σας ενώ νομίζατε πως την είχατε εξολοθρεύσει. 

Το «κακό» αντιμετωπίζεται καλύτερα στη γένεση του, γι’αυτό πρέπει πάντα να γίνεται τακτικός έλεγχος. Και τώρα όσο αφορά την εξολόθρευση της, που είναι και το πιο σημαντικό: Ασφαλώς, όπως ήδη προαναφέραμε, ο καλύτερος τρόπος για να απαλλάξουμε το κλουβί του καναρινιού μας από την εμφάνιση της κόκκινης ψείρας είναι να εξολοθρευτεί όσο ακόμα ο αριθμός της είναι περιορισμένος.

Ένας τρόπος είναι να τοποθετούμε ανά διαστήματα κατά τη διάρκεια του χρόνου, κάποια βράδια πάνω από το κλουβί ένα λευκό, υγρό πανί ή λευκές χαρτοπετσέτες. Αν το κλουβί του καναρινιού σας έχει κόκκινη ψείρα, το επόμενο πρωί θα βρείτε μαυροκόκκινα στίγματα πάνω στην επιφάνεια του πανιού ή της χαρτοπετσέτας. Αυτός είναι ένας τρόπος για να αντιμετωπίσετε το ενοχλητικό παράσιτο, όμως πιο αποτελεσματικός και σίγουρος θεωρείται η χρήση των κατάλληλων παρασιτοκτόνων, ψεκάζοντας τόσο το κλουβί όσο και τα σκεύη του. 

Επίσης και στα ίδια τα πουλιά θα πρέπει να εφαρμοστεί παρασιτοκτόνο που θα σας προτείνει αυστηρά ο κτηνίατρος σας και μόνο. Γενικά να έχετε υπόψη ότι σαν την πρόληψη τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικό για την υγεία του καναρινιού σας. 

Έτσι λοιπόν αν φροντίζετε για τη συχνή καθαριότητα του κλουβιού και των σκευών του, κάνοντας και μια απολύμανση με ακαρεοκτόνο, θα κάνετε τη ζωή της κόκκινης ψείρας πολύ δύσκολη, γιατί δεν θα μπορέσει να πλησιάσει το χώρο του φτερωτού σας φίλου. Η καλύτερη περίοδος που μπορεί να γίνει αυτό είναι είτε μετά την πτερόρροια, δηλαδή Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, είτε λίγο πριν την περίοδο αναπαραγωγής, δηλαδή Ιανουάριο και Φεβρουάριο, είτε στο τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου, δηλαδή Μάιο και Ιούνιο.

Σπανάκι στα καναρίνια

Το σπανάκι είναι ένα από τα πλουσιότερα σε θρεπτικά συστατικά πράσινα φυλλώδη λαχανικά.  Υπερκαλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού μας σε βιταμίνες Α και Κ. Επίσης, το σπανάκι είναι πλουσιότατη πηγή μαγγανίου και φυλλικού οξέος, ενώ παρέχει μαγνήσιο και σίδηρο (αν και στη λιγότερο απορροφήσιμη από τον οργανισμό μας μορφή του), βιταμίνη C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Είναι λογικό, λοιπόν, που οι επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν πόσο ωφέλιμο είναι για την υγεία μας.

 Αντικαρκινική προστασία

 Oι επιστήμονες μελετούν εκτενώς τις αντικαρκινικές ιδιότητες του σπανακιού, κυρίως λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε φλαβονοειδή και πολυφαινόλες (αντιοξειδωτικές ουσίες). Σε μια πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση «International Journal of Cancer» (Νοέμβριος 2007), βρέθηκε ότι ορισμένα είδη φλαβονοειδών που υπάρχουν στο σπανάκι συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η αυξημένη πρόσληψη λουτεολίνης (φλαβόνης), καθώς και κεπφερόλης (φλαβονόλης), πηγή των οποίων είναι το σπανάκι, συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης αυτής της μορφής καρκίνου κατά 34% και κατά 40% αντίστοιχα. Επιπλέον, σε μια ακόμη έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό το Δεκέμβριο του 2007, διαπιστώθηκε μια ακόμη ιδιότητα του σπανακιού: Ότι προστατεύει σημαντικά από την εμφάνιση καρκίνου του οισοφάγου.

Φιλικό με την καρδιά

 Το σπανάκι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε αντιοξειδωτικά - μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί σε αυτό 13 διαφορετικά είδη φλαβονοειδών, τα οποία έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Το σπανάκι θωρακίζει τα αγγεία και παρέχει προστασία από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια. Αυτό επιβεβαιώνεται από ευρύτατες επιδημιολογικές μελέτες του Πανεπιστημίου του Harvard, οι οποίες απέδειξαν ότι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι, μαζί με τα φρούτα, που είναι πλούσια σε βιταμίνη C, είναι ιδιαίτερα καρδιοπροστατευτικά. Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες μελέτες, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (όπως το σπανάκι), τα κραμβοειδή (όπως το μπρόκολο) και τα εσπεριδοειδή συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού. Ακόμη, σύμφωνα με έρευνα σε ποντίκια, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of Agriculture and Food Chemistry», έχει διαπιστωθεί ότι το σπανάκι περιέχει 4 πεπτίδια που συμβάλλουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Προφυλάσσει τα μάτια

 Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Ιανουάριο στην επιθεώρηση «Archives of Ophthalmology» παρατηρήθηκε ότι η πρόσληψη λουτεΐνης -του αντιοξειδωτικού που το σπανάκι περιέχει σε αφθονία- καθώς και βιταμίνης Ε συσχετίζονται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καταρράκτη στις γυναίκες. Σε παρόμοια συμπεράσματα είχαν καταλήξει παλαιότερα και ερευνητές του Πανεπιστημίου του Harvard. Oι τελευταίοι διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση σπανακιού, τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, μειώνει στο μισό την πιθανότητα να γίνει επέμβαση καταρράκτη στους άνδρες!

Ωφέλιμο για τα οστά

 Το σπανάκι αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές βιταμίνης Κ - ένα φλιτζάνι φρέσκο σπανάκι καλύπτει το 200% των ημερήσιων αναγκών μας. Η βιταμίνη Κ ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη, μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στην εναπόθεση ασβεστίου στα οστά. Έχει παρατηρηθεί ότι η βιταμίνη Κ επενεργεί θετικά στην οστική πυκνότητα και μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων. Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nutrition in Clinical Practice» προτείνει την αύξηση της πρόσληψης βιταμίνης Κ στο πλαίσιο της προστασίας των οστών.

Δυναμώνει το μυαλό!

 Η κατανάλωση σπανακιού φαίνεται ότι μπορεί να καθυστερήσει τον εκφυλισμό των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου που επέρχεται με την πάροδο των χρόνων. Αυτό ήταν το συμπέρασμα έρευνας που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of Neuroscience» και πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια. Oι ερευνητές πειραματίστηκαν με το σπανάκι, τη φράουλα και τη βιταμίνη Ε, αλλά παρατήρησαν ότι η δράση του σπανακιού ήταν η πλέον εντυπωσιακή.

3 μυστικά

 • O σίδηρος που περιέχει το σπανάκι είναι σε μια μορφή (μη αιμικός σίδηρος) που δύσκολα απορροφάται από τον οργανισμό. Το μυστικό για να διπλασιάσετε την απορρόφησή του είναι να το συνοδεύσετε με κάποιο τρόφιμο πλούσιο σε βιταμίνη C (π.χ. λεμόνι, ντομάτα, πιπεριά).
• Για να αυξήσετε την απορρόφηση της λουτεΐνης (καροτενοειδές αντιοξειδωτικό) που περιέχει το σπανάκι, προσθέστε ελαιόλαδο. Oι έρευνες δείχνουν ότι τα λιπαρά ευνοούν την απορρόφησή του.
• Το σπανάκι είναι διαθέσιμο στην αγορά όλο το χρόνο. Ωστόσο, οι περίοδοι κατά τις οποίες έχει την καλύτερη σύσταση και γεύση είναι από το Μάρτιο έως το Μάιο και από το Σεπτέμβριο έως τον Oκτώβριο.



 Σύνθεση ανά 100 γρ. σε σπανάκι :
Θερμίδες 26 kcal
Λιπαρά 0,3 γρ.
Πρωτεΐνες 3,2 γρ.

Υδατάνθρακες 4,3 γρ.

Νερό 470 γρ.

Νάτριο 90,7 mg

Σίδηρος 3,1 mg

Ασβέστιο 93 mg

Φώσφορο 51 mg

Κάλιο 71 mg

Και ένα βίντεο από τα καναρίνια - μαλινουά μου να τρώνε σπανάκι :